Edebiyat Arşivi

Trajikomedi Nedir? PDF Yazdır e-Posta
Tiyatro - Tiyatro
Ali Horuz tarafından yazıldı.   
Çarşamba, 01 Şubat 2012 12:09

TrajiKomedi Nedir? 

Trajikomedi, trajediye özgü ciddi ve acı verici olaylarla geleneksel olarak komediye özgü yöntemlerin içinde karşıtlaştığı tiyatro yapıtı.

Örnek Trajikomedi

            İki şişman genç kız. Sadece tartının gösterdiği miktarla alakalı değil bu; yanaklarından, burunlarından hatta göz ve alınlarından bile tombulluk yayılıyor. İki yakın dost bunlar. Yedikleri, içtikleri ayrı gitmez, gitmemiş,

 yaklaşık iki buçuk yıldır. Ve bu iki buçuk yılın daha öncesinde de, birbirlerini tanımazlarken de, ayrı ayrı kilo problemleri yaşamışlar. İşte, iki buçuk yıl boyunca, sevgilisi olan fidan gibi kız arkadaşlarını beraber kıskanmış, kendileriyle ayrıntılı olarak ilgilenme ihtimalleri pek yok görünen kılıç gibi delikanlılara bakarken birlikte iç geçirmişler, içten içe. Bunda bir gönül birliği olmayışından söz edilebilir mi hiç? Ha, bu duygudaşlık ve karşılıklı merhametin, iyi niyetin içine ara sıra ufak tefek sinsi tutumlar karışmıştır elbet. Ötekinden habersiz (dolayısıyla herkesten habersiz), gizli diyet girişimleri vs.

            Gerginler şimdi. Aslında çoktandır gerginler ama bu seferki gerginlik farklı öncekilerden. Bu kez aksi tutumları belki ilk kez bu denli şiddetli olarak birbirlerine yönelmiş. Merhamet hissi yerini kudretli bir tiksinme nöbetine bırakmış, hayatta çokça olabildiği gibi.

            “Ah, senin şu gevezeliğin…” diye ince bakışlarla homurdanıyor biri.

            “Peki ya sen?” diye atılırken sesini yükseltiyor öteki, ne söylediğini duydum dercesine bir tavırla.

            “Ne varmış bende? Dilini tutmasını bilemeyen sensin! Neyse, bırak bırak, konuştukça batacaksın.” derken ses de artıyor elbette.

            “Ne! Ne dedin sen? Allah’ım kendi rezilliğini hep benimkiyle gizlemeye çalışırsın zaten. Bak, yine kaçıyorsun hemen. Bırakacakmışım!”

            “İyi, devam et o zaman. Aptallığa, düşüncesizliğe ne denilebilir ki? Kendi hatalarını görmeyi öğrenemeyeceksin, bundan eminim. Hep aynı şapşallıklar, hep aynı budalalıklar…”

            Öteki kıpkırmızı kesiliyor. Ah şu ağızdan çıkanlar, ah şu dikkatsizlik, düşüncesizlik! Herkes konuşmayı öğrendiği için oluyor hep bunlar. Beyin emek harcamadan, alışageldiği gibi dile bırakıyor tüm sorumluluğu. Utanç, eziklik, hırs, tiksinme ve nefret! Ah şu zincir!

            “Budala olan sensin bence. Bazı olayları hatırlatmak zorunda bırakacaksın beni. Konuşturacaksın illa. Zorluyorsun beni. Dikkat et!”

            Suskunluk. Bu kez beriki yaralandı. Aynı şeyi düşündüler, aynı olayı. Tıpatıp aynı şeyleri hissettiler belki de. Buna rağmen… Ne olur şu insanlara, bilinmez. Üstelik kötü siyaset bu! Suçlamalara cevap vermeden atış yapılıyor boyuna.

            “Sen ne kadar pislikmişsin böyle ya! İnanamıyorum. Sana değer verip, yanında gezdirende kabahat!” diyor, diyor amma kabahati tüm iriniyle, zehriyle karşıdakinin ruhuna yüklüyor; acziyetini, kabullenilemeyen, gizlenmiş, adlandırılmamış sinikliğini gıdıklıyor, bir takım dayanılmaz hisler yaratıyor. Tanrım, bu çok ağır oldu. Bu gizlenmiş duygulara azıcık ışık çarpsa, onların karanlığı bir anlık tacize maruz kalsa insanın tüm rengi bozuluyor, değişiyor birdenbire. Ah, acziyet daha fazla ne kadar belli edilebilir ki! İkisinin de iri, dengesiz, bol yağlı gövdeleri sinirle titriyor, olur olmaz yerler dalgalanıyor. Daha fazla ne yapılabilir? Kısa ama etkili bir anda göz göze geliyorlar.

            “Şişko!” diye hırsla atılıyor öteki.

  


Son Güncelleme: Çarşamba, 01 Şubat 2012 12:22
 

You are here  : Anasayfa Edebi Türler Tiyatro Trajikomedi

Tasarım

tasarim Tasarım: Ali Horuz

Destek

edebiyat, destek Sitemize katkı yapmak isterseniz, üye olup makale önerebilirsiniz. Gönderileriniz kendi adınızla yayınlanır.

Edebi Portal

 Edebi Portal EdebiArşiv.Com, Türkiye'nin en geniş edebiyat portalı olmaya hazırlanıyor.